KENDİ ELLERİMİZLE ÖRDÜĞÜMÜZ SOĞUK, KALIN DUVARLAR

KENDİ ELLERİMİZLE ÖRDÜĞÜMÜZ SOĞUK, KALIN DUVARLAR

Köylerden göç yetmedi…

Topraktan, tarladan, bahçeden, komşuluklardan, imeceden ve birbirine yaslanarak yaşanan o sıcak hayattan kopup şehirlere geldik. Daha özgür, daha güvenli, daha konforlu bir hayat kuracağımızı düşündük.

Sonra kendi ellerimizle başka bir hayatın duvarlarını örmeye başladık.

Önce siteler yükseldi etrafımızda.

Ardından yüksek duvarlar, demir kapılar, güvenlik kulübeleri, kameralar, şifreler…

Kendimizi koruduğumuzu sanırken, hayatın kendisinden uzaklaşmaya başladık.

Güvenli sitelerin arkasına sığındık. Kalın duvarların ardında dünyayı seyretmeye başladık. Aynı apartmanda yaşayan insanı tanımadık; aynı koridorda karşılaştığımız komşuya selam vermeyi bile zamanla gereksiz bulduk.

Kapılarımız sağlamlaştı, fakat gönüllerimizin kapısı ağırlaştı.

Bahçelerimiz büyüdü, fakat ortak sofralarımız küçüldü.

Evlerimiz konforlandı, fakat hayatlarımız birbirinden koptu.

Ve farkına varmadan kendi hapishanemizi kendi ellerimizle inşa ettik.

Üstelik bu hapishanenin gardiyanı da yoktu.

Çünkü kapıları dışarıdan kilitleyen kimse yoktu.

Anahtar kendi cebimizdeydi.

İstediğimiz zaman çıkabilirdik.

Ama çıkmadık.

Çünkü bize konfor sundu, güven verdi, mahremiyet verdi; karşılığında ise yavaş yavaş komşuyu, sokağı, mahalleyi, dayanışmayı ve birbirimize duyduğumuz ihtiyacı hayatımızdan çıkardı.

Bugün aynı şehirde milyonlarca insan yaşıyor.

Fakat çoğumuz yalnızca kendi seçtiğimiz insanların, kendi düşüncelerimizin ve kendi konfor alanımızın içinde yaşıyoruz.

Bize benzeyeni yakınımıza alıyor, bizi rahatsız edeni uzaklaştırıyor, farklı düşüneni anlamaya çalışmak yerine ötekileştiriyoruz.

Böylece şehirler büyüyor…

Binalar yükseliyor…

İmkânlar çoğalıyor…

Ama insanın dünyası giderek küçülüyor.

Çünkü bazen insanı hapseden duvarların yüksekliği değil, o duvarların arkasında yaşamaya alışmasıdır.

Duvarları yükselttikçe dünyadan uzaklaştık; şimdi o duvarların ardında hâlâ insan kalabilmişsek, çıkış kapısını bulmak zorundayız.” buna uygun yatay bi görsel hazırla minimal olsun başlığı da yaz