Sorun Gerçekler Mi, Gerçekleri Söyleyenler Mi?

Hayat boyunca bize hep aynı şey söylendi:

“Çalışırsan başarırsın.”

Bu sözün yanlış olduğunu düşünmüyorum. Ancak yıllar geçtikçe insan bazı şeyleri daha net görmeye başlıyor. Hayat sadece emekten, çalışmaktan ve azimden ibaret değil. İnsan ilişkilerinin, çevrenin, referansların ve doğru insanları tanımanın da etkili olduğu bir dünyada yaşıyoruz.

Bunu dile getirdiğinizde ise bazı insanlar rahatsız oluyor.

Sanki emek vermenin önemini küçümsüyormuşsunuz gibi davranıyorlar.

Oysa anlatılmak istenen şey çok farklı…

Kimse çalışmanın değersiz olduğunu söylemiyor. Kimse başarının imkânsız olduğunu da iddia etmiyor. Sadece bazı kapıların herkese aynı kolaylıkla açılmadığını söylüyor.

Kimileri yoluna düz bir yolda devam ederken, kimileri aynı noktaya ulaşabilmek için çok daha fazla mücadele etmek zorunda kalıyor.

Belki de insanı yoran şey bu durumun kendisinden çok, bunun hiç yaşanmıyormuş gibi anlatılmasıdır.

Çünkü bazı gerçekler vardır; herkes bilir ama kimse konuşmak istemez.

Bazen bir insanın önüne çıkan fırsatlar sadece bilgisiyle açıklanamaz.

Bazen yıllarca emek veren birinin beklediği yerde, daha farklı imkânlara sahip insanların daha hızlı ilerlediği görülebilir.

Bunları söylemek karamsarlık değildir.

Bunları söylemek pes etmek de değildir.

Aksine hayatı olduğu gibi görmeye çalışmaktır.

Ben yine çalışmanın, üretmenin ve kendini geliştirmenin değerli olduğuna inanıyorum.

Ancak gençlere hayata dair eksik bir tablo çizmenin de doğru olmadığını düşünüyorum.

Çünkü gerçeklerle karşılaştıklarında hayal kırıklığı yaşamamaları için, hayatın sadece kitaplarda anlatıldığı kadar sade olmadığını bilmeleri gerekir.

Belki de yapılması gereken; gerçekleri inkâr etmek yerine onları kabul edip buna rağmen mücadele etmeyi öğrenmektir.

Çünkü bazı insanlar şartların kolay olmasını bekleyerek değil, şartların zor olduğunu bilerek yoluna devam eder.

Ve çoğu zaman asıl başarı da burada başlar.