KONYASPOR GERÇEĞİ: BU TAKIM KİMİN?

KONYASPOR GERÇEĞİ: BU TAKIM KİMİN?

Konyaspor ne zaman şehrin ortak değeri olmaktan çıkıp kişilerin reklam aracına dönüştü, ne zaman siyasetin radarına girdi; işte o gün bugündür sahada gerçek anlamda bir takım izleyemez olduk.

Yıllardır ne kendi altyapısından yıldızlar çıkarabilen ne de gelecek vadeden futbolcuları kadrosunda tutabilen bir Konyaspor var. Biraz parlayan futbolcuyu, çok para istiyor diye satıyoruz; yerine aynı maliyetle iki futbolcu alıyoruz. Sonra o oyuncular forma yüzü göremeden gönderilmek için takım aranıyor. Bulunamayınca maliyet katlanıyor, borç büyüyor. Sonuç mu? Büyük bir şehrin takımı, kümede kalma mücadelesi veren sıradan bir kulübe dönüşüyor.

Oysa bir zamanlar Konyaspor vardı; transfer teklifi geldiğinde şehir ayağa kalkar, Konya futbolla yatar futbolla kalkardı. Taraftar takımına sahip çıkar, takım da taraftarına heyecan verirdi. Bugün ise tribünlerde boş koltuklar, sahada ruhsuz bir futbol, taraftarın arasında büyüyen ayrılıklar var. Geriye, tadı tuzu kaçmış bir futbol seyri kaldı.

Bugün yine aynı tabloyu izledik. Peki, sorun yalnızca futbolcularda mıydı, yoksa taraftar mı yetersizdi? Yoksa sahadaki isteksizliğin çok daha derin sebepleri mi vardı?

Dahası, kulübün resmî X hesabı bile sahadaki mücadeleyi bir kenara bırakmış gibiydi. Maçın son yarım saatinde gelen Sayın İçişleri Bakanı’nın Konyaspor’a destek verdiği yönündeki paylaşım öne çıkarıldı. Oysa sahada verilmeyen penaltılar, tartışmalı hakem kararları vardı. Aynı kararlar Konyaspor lehine verilseydi, kulübün resmî hesabından art arda paylaşımlar yapılacağını tahmin etmek zor değil.

Burada mesele Sayın Bakan’ın Konyaspor’a gelmesi değil. Mesele, kulübün kendi iletişim dilini siyasetin gölgesinden kurtarıp futbolun, taraftarın ve kulübün haklarının arkasında durabilmesidir.

Nitekim Sayın İçişleri Bakanımızın Amedspor ve Erzurumspor maçlarına gitmesi de gayet doğaldır. Ancak bu ziyaretlerin kulüplerin resmî hesaplarından birer reklam malzemesine dönüştürülmemesi gerekir. Bu tür ziyaretleri haberleştirmek medyanın işidir; kulüplerin önceliği ise sahadaki takımını ve taraftarının hakkını savunmaktır.

Geçmişte Ahmet Öksüz ve Mustafa Özkafa gibi belediye başkanlarının Konyaspor’a verdiği desteğin kıymeti inkâr edilemez. Fakat destek başka şeydir, bir kulübün siyasetin ve kişisel reklam hesaplarının parçası hâline gelmesi başka şey.

Bugün Konyaspor’un önünde ağır bir borç yükü, iyi değerlendirilememiş bir milli ara, taraftarıyla bütünleşemeyen bir yönetim, sahada karşılığını bulamayan bir kadro ve değişiklikleri zamanında yapamadığı için eleştirilen, güven kaybetmeye başlayan bir teknik direktör var. Bütün bunların sorumluluğunu yalnızca bir futbolcuya ya da hocaya yükleyerek bu sorun çözülemez. Çünkü mesele, yıllardır kendini tekrar eden bir yönetim anlayışıdır.

Bu anlayış değişmezse Konyaspor, taraftarını üzmeye devam edecek; şehrin futbola olan inancı ve kulübün futbol kamuoyundaki saygınlığı da aşınacaktır.

Evet, liglerin bugünkü kalitesi düşünüldüğünde Konyaspor bu sezon ligde kalabilir. Ama mesele yalnızca ligde kalmak değil; Konyaspor’un yeniden bir kimlik kazanmasıdır.

Gelecek sezonun planlaması şimdiden yapılmalı. Transfer politikası günü kurtarmak üzerine değil, sürdürülebilir bir kadro kurmak üzerine şekillenmeli. Altyapıya yatırım yapılmalı, genç yetenekler korunmalı, kulübün borç yükü disiplinli bir mali yönetimle azaltılmalı. Taraftarla yeniden samimi bir bağ kurulmalı.

Ve en önemlisi…

Konyaspor, siyasilerin reklamının peşinde koşanların değil; futbolu seven, futboldan anlayan, şehrin ruhunu bilen ve taraftarıyla aynı heyecanı taşıyan yöneticilerin elinde olmalı.

Çünkü Konyaspor birkaç kişinin değil, bütün Konya’nındır.

Bu kulüp birilerinin siyasi vitrini, birilerinin kişisel reklam alanı, birilerinin de makam basamağı değildir. Bu arma, tribünde yağmur altında bekleyen taraftarın, evinde takımını izleyen çocuğun, deplasman yollarına düşen cefakâr insanların ortak değeridir.

Konyaspor’un ihtiyacı daha fazla reklam değil, daha fazla akıl; daha fazla siyasi görünürlük değil, daha fazla futbol; daha fazla ayrışma değil, yeniden birliktir.

Unutulmasın: Bir takım yalnızca sahada maç kaybederek küçülmez. Kendi şehrinin insanlarının gönlünde yer kaybettiğinde küçülür.

Konyaspor’un yeniden büyümesi için önce o gönülleri kazanması gerekiyor.

Ekrem Saim Özkan