Kendine Bakmak, Kendini Sevmeye Nereden Başladığını Hatırlamaktır

Bazen hayatın telaşında kendimizi en son sıraya koyarız.

Çocuklar, iş, ev, sorumluluklar, yetişmesi gereken işler… Günün sonunda aynaya baktığımızda, günlerdir kendimize gerçekten bakmadığımızı fark ederiz. Saçlarımızı aceleyle toplar, cildimizi yorgunluğumuza teslim eder, üzerimize ilk bulduğumuz kıyafeti geçirir ve çoğu zaman bunu “hayatın akışı” olarak kabul ederiz.

Oysa kişisel bakım, hayatın akışına karşı yapılmış küçük ama önemli bir itirazdır.

Kişisel bakım denildiğinde çoğumuzun aklına kuaförler, cilt bakımları, manikürler, güzel kıyafetler ya da makyaj gelir. Elbette bunların hepsi kişisel bakımın bir parçası olabilir. Ancak kişisel bakım, yalnızca dışarıdan nasıl göründüğümüzle ilgili değildir. Bazen iyi bir duş almak, bazen saçlarımızı taramak, bazen cildimize birkaç dakika ayırmak, bazen de sadece aynaya bakıp “Bugün de elimden geleni yaptım” diyebilmektir.

Kendine bakmak, kendini önemsemektir.

Günümüzde kişisel bakım sektörü her geçen gün büyüyor. Yeni ürünler, yeni uygulamalar, yeni güzellik trendleri hayatımıza giriyor. Lazer epilasyondan cilt bakımına, karbon peelingden profesyonel uygulamalara kadar birçok yöntem artık günlük hayatımızın bir parçası. Teknolojinin gelişmesiyle birlikte kendimize ayırabileceğimiz seçenekler de arttı.

Ancak burada önemli bir noktayı unutmamak gerekiyor: Kişisel bakım, başkalarının beğenisi için yapılmak zorunda değildir.

Bir kadın saçını boyatıyorsa, bunu yalnızca daha güzel görünmek için değil, kendisini iyi hissettiği için de yapabilir. Bir erkek cilt bakımına önem veriyorsa, bu yalnızca dış görünüşüyle ilgili değildir; kendine duyduğu saygının bir göstergesi de olabilir. İnsan kendisine zaman ayırdığında, aslında kendi hayatındaki varlığını yeniden hatırlar.

Bazen küçük bir değişiklik, insanın ruh halini düşündüğümüzden çok daha fazla etkiler.

Yeni bir saç kesimi, temiz ve bakımlı bir cilt, güzel kokan bir parfüm ya da kendimizi içinde iyi hissettiğimiz bir kıyafet… Bunlar hayatımızdaki bütün sorunları çözmez elbette. Ancak bize, zor zamanların içinde bile kendimizden tamamen vazgeçmediğimizi hatırlatır.

Kişisel bakımın en önemli tarafı belki de budur.

Kendine bakmak, her zaman güçlü olduğun anlamına gelmez. Bazen tam tersine, kendini güçsüz hissettiğin günlerde yapılır. İnsan kendini iyi hissetmediğinde aynadan uzaklaşabilir. Oysa bazen aynaya yeniden bakabilmek, iyileşmenin ilk adımıdır.

Elbette kişisel bakım konusunda ölçüyü de korumak gerekir. Güzellik standartları sürekli değişiyor. Sosyal medyada gördüğümüz kusursuz görüntüler, çoğu zaman gerçek hayatın tamamını yansıtmıyor. Filtreler, ışıklar, estetik müdahaleler ve profesyonel dokunuşlar, insanların kendilerini olduklarından daha yetersiz hissetmelerine neden olabiliyor.

Bu nedenle bakım, kendimizi başkalarına benzetmek için değil; kendimizin en iyi hissettiğimiz haline yaklaşmak için yapılmalı.

Çünkü güzellik, tek bir kalıba sığmaz.

Kimi zaman doğal bir yüz, kimi zaman özenle yapılmış bir makyaj; kimi zaman kısa saç, kimi zaman uzun saç… Önemli olan, insanın kendisine baktığında gördüğü kişiden tamamen uzaklaşmamasıdır.

Kişisel bakımın en temel noktası ise belki de şudur: Kendimize ayırdığımız zaman lüks değildir.

Bütün gün başkaları için koşturan bir insanın kendisine yarım saat ayırması bencillik değildir. Bir annenin çocuklarından önce kendisine de zaman ayırması, onu daha az iyi bir anne yapmaz. Bir kadının kendini güzel hissetmek istemesi yüzeysellik değildir. Bir erkeğin kendine özen göstermesi de gereksiz değildir.

İnsan kendisine iyi baktığında, hayatın bütün yükleri ortadan kalkmaz. Fakat o yükleri taşıyan kişinin kendisiyle ilişkisi değişebilir.

Bu yüzden kişisel bakımın en önemli ürünü belki de hiçbir mağazada satılmıyor: Kendimize verdiğimiz değer.

Cildimize sürdüğümüz krem, saçımıza yaptırdığımız bakım, bedenimize gösterdiğimiz özen elbette önemlidir. Ama bütün bunların temelinde kendimize şu cümleyi söyleyebilmek vardır:

“Ben de önemliyim.”

Belki kişisel bakımın gerçek anlamı tam olarak budur.

Kendine bakmak, dünyaya güzel görünmekten önce kendine “Ben buradayım” diyebilmektir.