Çiftçinin Alın Teri Sermayeye Peşkeş mi Çekiliyor?

Bu ülkenin kara sabanla, çamurlu çizmeyle dirlik kuran gerçek sahibi köylüdür, üreticidir. Sabahın kör ayazında tarlaya inip bel büken, güneşi sırtında taşıyan çiftçidir. Lakin son günlerde sosyal medyanın serin odalarında, dijital ekranların arkasında dolaşan bir ilan, tarım sektörünün üzerine kara bir bulut gibi çöktü. Ne acıdır ki, tarlanın rengini bilmeyen, eline çapa almamış bazı sermaye sahipleri ile şeker fabrikası çarkları arasında ezilen yine o cefakâr çiftçi oluyor.

Ekin Yok, Emek Yok, Kotayı Kapıp Fabrikaya Dayananlar Kim?

Ortada devasa bir hak gaspı ve vicdanları sızlatan bir tezgah olduğu iddia ediliyor. Nasıl oluyor da tek bir karış tarlaya tohum atmayan, çamura batmayan birileri elinde çantayla gezip kota kapatabiliyor? Ekim yapmadan, ürün üretmeden bu sözleşmeler ve kotalar nasıl elde ediliyor ve fabrikalara nasıl servis ediliyor? Çiftçinin kanıyla, teriyle sulanan o pancar tarlaları, masabaşı vurguncularının arpalığına mı döndü? Üreticinin hakkı olan o kotalar birilerinin sırtından para kazanma aracına nasıl dönüştürüldü?

Çiftçi Kuruluşu Olan Fabrikalar Kimin Hizmetinde?

İşin en acı ve haysiyet kırıcı tarafı ise bu düzenin göbeğinde bizzat çiftçinin kuruluşu olması gereken yapıların bulunmasıdır. Çiftçinin kanını sormak, dert dermanı olmak için var olması gereken fabrikalar, ne yazık ki sermayenin koruyucusu haline gelmiş durumda. Tarlada çile çeken üretici mahsulünü paraya çeviremezken, tek kuruşluk masraf etmeyen rantiyecilerin bu sistemden elini kolunu sallayarak kazanç sağlaması kabul edilebilir bir durum değildir. Bu bir ticaret değil, açıkça emeğe pusu kurmaktır.

Tarlanın Sahibi Köylü Olmadan Bu Çark Döner mi?

Bugün bu gidişata "dur" denilmediği takdirde, yarın bu topraklarda ekecek ne bir çiftçi ne de biçecek bir başak kalacaktır. Sosyal medyaya düşen o kirli ilanlar, aslında tarım politikalarının duvara çarptığının en net ispatıdır. Çiftçinin emeğini ucuz rant hesaplarına kurban edenler bilsinler ki, bu toprağın bereketi ahı üzerlerindedir. Üreticinin hakkını masabaşı simsarlarına peşkeş çeken bu çarpık sisteme karşı ses yükseltmek, bu ülkenin geleceğine sahip çıkmaktır.